نماینده دائم روسیه در سازمان‌های بین‌المللی در وین، اتریش در پیامی در شبکه‌های اجتماعی، لفاظی‌های توهم‌آمیز اخیر رئیس جمهور آمریکا درباره تنگه هرمز را به ریشخند گرفت.به گزارش ایسنا، میخائیل اولیانوف، نماینده دائم روسیه در سازمان‌های بین‌المللی در وین، اتریش در ایکس نوشت: «دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا تهدید کرد که تنگه هرمز را قلمروی ایالات متحده اعلام می‌کند. این یک شوخی بیش نیست.» این اظهارنظر از سوی این دیپلمات روس پس از آن مطرح شد که ترامپ در گزافه‌گویی تازه خود مدعی شده بود به‌زودی تنگه هرمز را به عنوان «بخشی از سرزمین ایالات متحده» اعلام می‌کند!
این لفاظی‌های متوهمانه ترامپ در آستانه انتخابات کنگره و در حالی مطرح می‌شود که پایگاه‌های آمریکا در منطقه در پی تجاوزهای ارتش ایالات متحده علیه ایران متحمل خسارات سنگینی شده است.

روزنامه گاردین به بحران موشک‌های پاتریوت برای اوکراین و ابهام در موضع گیری آمریکا اشاره کرد.به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه گاردین گزارش داد که کشورهای عضو ناتو به شدت در حمایت از اوکراین شکست خورده و این کشور را بدون تجهیزات دفاعی لازم رها کرده اند. بر اساس این گزارش، این کشورها نمی تواند نیازهای شدید کی یف را به موشک های پاتریوت تأمین کنند.
در این گزارش آمده است: این میزان از بی توجهی ویرانگر به اوکراین در شرایط کنونی در آینده نیز باعث می شود اروپا بدون دفاع باقی بماند.
گاردین تصریح کرد: ابهام در موضع گیری آمریکا در قبال ارائه موشک های سامانه پاتریوت به اوکراین باعث شده کی یف نتواند به میزان کافی به این تجهیزات دسترسی پیدا کند. محافظت کامل از خاک اوکراین به چهار برابر حجم تولید سالانه موشک های پاتریوت نیاز دارد.

پزشکیان: 
هیچ وقت در مقابل رهبر نخواهم ایستاد
فرارو:مسعود پزشکیان گفت: بارها گفتم، می‌گویم و اعتقادم این است که بنده هیچ‌وقت در مقابل رهبر نخواهم ایستاد. برای اینکه وحدت برای من مهمتر از دیگر ارزش‌هایی است که در ذهنم هست.
مسعود پزشکیان، رئیس جمهور، در نشست با دبیران کل احزاب و فعالان سیاسی گفت: الان نقشه دشمن برای فروپاشی کشور دیگر بحث نظامی تنها نیست. شما بهتر از من می‌دانید، تمام تحلیل آن‌ها این است که از داخل ما را از هم بپاشانند و روی این هم دارند حساب باز می‌کنند. وی افزود: می‌دانند که ما مشکل داریم. یکی از مشکلات اساسی همین اختلافاتی است که ممکن است ما با همدیگر داشته باشیم. و خب، دامن هم دارند می‌زنند. آگاهانه، ناآگاهانه ما هم خودمان سعی می‌کنیم که این روند را به اصطلاح شعله‌ور کنیم.
پزشکیان تصریح کرد: بارها گفتم، می‌گویم و اعتقادم این است که بنده هیچوقت در مقابل رهبر نخواهم ایستاد. یعنی چیزی نیست که از نظر مثلا حالا، نمیدونم شعاری بگم یا کاری بکنم که برای اینکه وحدت برای من مهمتر از ارزش‌هایی است که در ذهنم هست. اگر وحدت بهم بخورد دیگه این قدرت از هم می‌پاشد.
او خاطرنشان کرد: ما می‌جنگیم، ما هیچوقت در مقابل قلدری‌ها و حملات آنها کوتاه نمی‌آییم. اصلا ذاتا هیچ انسانی کوتاه نمی‌آید. تا چه برسد ما که یک اعتقاد عمیق در حقیقت ضد ظلم داریم. ولی، بالاخره باید ببینیم تدبیر را چگونه باید تدبیرکنیم که نتوانند عزت و سربلندی را از کشور ما و از مسلمان‌ها بگیرند.

بقائی: 
توافق با عمان حاصل شد 
سخنگوی وزارت امور خارجه در مورد مذاکرات ایران و عمان برای تعیین نقشه جدید تردد در تنگه هرمز گفت: «توافق بر سر نقشه تردد کشتیرانی حاصل شده است.
رویداد۲۴: اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران گفت: «در حال حاضر، به دلیل تداوم تحریم‌های دریایی، تهدیدات و تحرکات نظامی آمریکا، نمی‌توان از برقراری امنیت و ایمنی کامل در تنگه هرمز سخن گفت. با این حال، ایران و عمان به عنوان دو دولت ساحلی، از حدود سه ماه پیش (همزمان با امضای یادداشت‌تفاهم ۲۸ خرداد) مذاکرات فشرده‌ای را برای تعیین مسیر ایمن کشتی‌رانی آغاز کردند.»
بقائی در گفت‌وگویی تاکید کرد: «با وجود کارشکنی‌های آمریکا، این گفت‌وگوها در سه هفته اخیر روندی رو به جلو و مثبتی داشته و توافق بر سر نقشه تردد کشتیرانی حاصل شده است. این اقدام حاصل یک همکاری جمعی بین‌دستگاهی با محوریت وزارت امور خارجه و مشارکت فعال بخش‌های دفاعی، امنیتی و زیست‌محیطی کشور بوده است.»

اژه‌ای:
 تنگه هرمز متعلق به ایران است
رئیس قوه قضاییه نوشت: از منظر حقوق بین‌الملل و موازین حاکمیت ملی نیز، تعلق تنگه هرمز به ایران، یک واقعیت مصرح و منصوص است.
رویداد۲۴: حجت الاسلام والمسلمین محسنی اژه‌ای در واکنش به ادعا‌های گزاف ترامپ درباره تنگه هرمز در فضای مجازی نوشت: اراجیف و اَباطیل رئیس‌جمهور جنایتکار آمریکا درخصوص تنگه هرمز، سَر در توهمات این فرد سبک‌مغز دارد. در عالم واقع، مالک و فرمانروای این آبراه مهم جهانی، ایران اسلامی است.
ما در عرصه سخت نظامی به ترامپ و دارودسته‌اش ثابت کردیم که تنگه هرمز بخشی جدایی‌ناپذیر از قلمرو حریمی و مرزی ایران است و هرگونه ماجراجویی در آن، هر نیروی متجاوز و ماجراجویی را منهدم و مُنهزم می‌کند.از منظر حقوق بین‌الملل و موازین حاکمیت ملی نیز، تعلق تنگه هرمز به ایران، یک واقعیت مصرح و منصوص است.

حاجی‌بابایی:
مجلس می‌تواند حضوری شود
نایب رئیس مجلس گفت: اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که باید به سمتی حرکت کنیم که جلسات مجلس با رعایت تمامی پروتکل‌های حفاظتی و امنیتی، به صورت علنی برگزار شوند.حمیدرضا حاجی بابایی، نایب رئیس مجلس، گفت: از ۱۸ و ۱۹ فروردین به بعد، کمیسیون‌ها به‌ویژه جلسات علنی خود را تشکیل داده‌اند، مگر در مواردی که در خود صحن مجلس شورای اسلامی مشکلاتی وجود داشت. نایب رئیس مجلس افزود: اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که باید فصلی را به پایان برده و به سمتی حرکت کنیم که جلسات مجلس با رعایت تمامی پروتکل‌های حفاظتی و امنیتی، به صورت علنی برگزار شوند و ان‌شاءا... این مسیر دنبال شود.

خبرآنلاین : ارسال لایحه «کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای خزر» (معروف به پیمان آکتائو) از سوی دولت به مجلس شورای اسلامی، بار دیگر پرونده پیچیده و حساس رژیم حقوقی خزر را به یکی از داغ‌ترین محورهای بحث و مناقشه در فضای سیاسی و رسانه‌ای کشور تبدیل کرده است. مخالفت‌های گسترده‌ای که در صحن و کانون‌های تصمیم‌گیری علیه این لایحه شکل گرفته، مجموعه‌ای درهم‌تنیده از استدلال‌های کارشناسی حقوقی-امنیت ملی و همچنین ملاحظات سیاسی و جناحی است. در این میان، چهره‌ها و جریان‌های نزدیک به سعید جلیلی و جبهه پایداری در مجلس، پرچمدار مخالفت سرسختانه با این معاهده شده‌اند و موضع‌گیری بسیار تند و بی‌پرده‌ای را علیه تصمیم دولت اتخاذ کرده‌اند.
در سطح فنی و حقوقی، کارشناسان ارشد حقوق بین‌الملل و نمایندگان منتقد بر این باورند که تصویب این کنوانسیون بدون تعیین تکلیف نهایی خطوط مبدأ و سهم بستر و زیربستر (منابع نفت و گاز)، ایران را در موضع ضعف شدیدی قرار می‌دهد. از نگاه این منتقدان، چهار کشور شمالی خزر مرزهای بستر خود را پیش از این بر اساس توافقات دوجانبه مشخص کرده‌اند و تصویب این معاهده، عملاً آخرین کارت بازی و اهرم فشار حقوقی ایران را برای تثبیت سهم عادلانه ۲۰ درصدی یا الگوی مثلثی در حوزه جنوبی خزر از بین می‌برد.از سوی دیگر، موضوعات ژئواکونومیک و امنیتی نیز بخش دیگری از استدلال‌های کارشناسی منتقدان را تشکیل می‌دهد. ماده ۱۴ کنوانسیون که اجازه عبور خطوط لوله انرژی از بستر دریا را می‌دهد، می‌تواند مسیرهای ترانزیتی جدیدی را برای انتقال مستقیم نفت و گاز آسیای میانه به اروپا، بدون نیاز به سرزمین ایران ایجاد کند و مزیت ژئوپلیتیک کشور را کاهش دهد. همچنین با وجود تاکید بر ممنوعیت حضور نیروهای نظامی کشورهای ثالث، منتقدان نسبت به عدم وجود ضمانت‌های اجرایی محکم برای جلوگیری از نفوذ ناتو و طرف‌های فرامنطقه‌ای ابراز نگرانی می‌کنند.
اما ابعاد این مخالفت تنها به نشست‌های کارشناسی محدود نمانده و به یک تقابل کاملاً علنی سیاسی کشیده شده است. طیف نزدیک به سعید جلیلی و نمایندگان منتسب به جبهه پایداری در مجلس، تندترین مواضع را علیه این لایحه اتخاذ کرده‌اند. از دیدگاه این جریان، لایحه کنوانسیون خزر امتداد همان تفکر و الگویی است که در دیپلماسی گذشته و در جریان توافق برجام دنبال می‌شد. آن‌ها معتقدند طراحان و پشتیبانان فکری این لایحه در بدنه اجرایی و دیپلماسی، همان کسانی هستند که پیش از این به دنبال عقب‌نشینی‌های منطقه‌ای و هسته‌ای بودند و اکنون نیز قصد دارند با رویکردی مشابه، امتیازات سنگینی را در شمال کشور واگذار کنند.
علاوه بر این، نحوه ارائه این سند با قید یک‌فوریت و عدم شفاف‌سازی و پاسخگویی کافی از سوی مسئولان ارشد اجرایی، بر آتش بی‌اعتمادی این طیف افزوده است. از نظر جریان‌های منتقد، پنهان‌کاری و سکوت سخنگویان دولتی نشان‌دهنده غیرقابل‌دفاع بودن متن معاهده برای افکار عمومی است. نمایندگان جبهه پایداری و هم‌پیمانانشان، تصویب احتمالی این سند را اقدامی خسارت‌بار و معادل معاهدات تاریخی قاجار توصیف کرده و خواستار ایستادگی قاطع صحن علنی مجلس و رد کامل این لایحه شده‌اند تا از حقوق نسل‌های آینده ایران در منابع نفتی و گازی خزر دفاع شود.مخالفت سرسختانه نمایندگان مجلس شورای اسلامی«به‌ویژه چهره‌ها و جریان‌های شاخص نزدیک به سعید جلیلی و جبهه پایداری»با «لایحه کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای خزر»، برپایه مجموعه‌ای از استدلال‌های تفصیلی، حقوقی، اقتصادی و امنیت ملی استوار است. منتقدان معتقدند تصویب این معاهده در شرایط فعلی، حقوق تاریخی ایران را به مخاطره انداخته و امتیازات یک‌جانبه‌ای را به دیگر کشورهای ساحلی واگذار می‌کند. در ادامه، جزئیات و محورهای اصلی استدلال‌های مخالفان این لایحه تشریح شده است.
-تثبیت نشدن سهم بستر و از دست رفتن اهرم فشار حقوقی
اصلی‌ترین نقد حقوقی مخالفان به ساختار کنوانسیون آکتائو مربوط می‌شود. طبق این سند، مقررات عمومی دریانوردی و استفاده از سطح دریا مشخص شده، اما تعیین حدود دقیق بستر و زیربستر«که منبع اصلی ذخایر عظیم نفت و گاز است»به توافقات دوجانبه یا چندجانبه بعدی میان کشورهای ذی‌نفع موکول گردیده است.چهار کشور شمالی (روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان) پیش از این و براساس توافقات دو یا چندجانبه، سهم بستر خود را مشخص کرده‌اند. مخالفان تأکید دارند که با تصویب این کنوانسیون، چارچوب کلی حقوقی خزر تثبیت می‌شود و کشورهای همسایه به خواسته اصلی خود در بهره‌برداری از سطح دریا و خطوط ارتباطی می‌رسند. در مقابل، ایران که در بخش جنوبی خزر با عمق زیاد و پیچیدگی‌های جغرافیایی مواجه است، آخرین ابزار فشار و اهرم چانه‌زنی خود را برای دریافت سهم عادلانه ۲۰ درصدی (یا فرمول تقسیم پنج قسمت مساوی) از دست خواهد داد و در مذاکرات بعدی مربوط به بستر، در موضع ضعف شدیدی قرار خواهد گرفت.
-آیا عهدنامه‌های تاریخی ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ نادیده گرفته شده است؟
منتقدان و حقوق‌دانان وابسته به جریان مخالف لایحه بر این باورند که عهدنامه‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، اصل را بر بهره‌برداری مشاع و بالسویه (۵۰-۵۰) از تمامی پهنه خزر قرار داده بود. از دیدگاه آنان، پس از فروپاشی شوروی، حداقل حق ایران، تقسیم دریا به پنج سهم کاملاً برابر (۲۰ درصد برای هر کشور) در تمامی سطوح (سطح، بستر، زیربستر و منابع شیلاتی) است.
لایحه فعلی با مبنا قرار دادن «خطوط مبدأ ساحلی» و محاسبات بر اساس طول ساحل هر کشور، سهم مفروض ایران را به حدود ۱۱ تا ۱۴ درصد تقلیل می‌دهد. مخالفان مجلس این خط‌مشی را عدول از خطوط قرمز تعیین‌شده توسط رهبری در سال‌های گذشته و عقب‌نشینی از حقوق تاریخی و بین‌نسلی ملت ایران می‌دانند.
یکی دیگر از موارد مورد اعتراض شدید، ماده ۱۴ کنوانسیون است که اجازه احداث خطوط لوله نفت و گاز از بستر دریای خزر را صادرمی‌کند. منتقدان معتقدند این بند، زیرساخت حقوقی لازم را برای احداث پروژه‌هایی نظیر «خط لوله ترانس-کاسپین» فراهم می‌سازد. هدف از این پروژه‌ها، انتقال مستقیم گاز و نفت آسیای میانه و ترکمنستان از طریق بستر خزر به جمهوری آذربایجان و سپس به اروپا است. مخالفان هشدار می‌دهند که این اقدام عملاً نیاز کشورهای حوزه خزر به ترانزیت، سوآپ گازی و عبور انرژی از مسیر مطمئن ایران را از بین می‌برد. این مسئله نه تنها درآمدها و مزیت‌های اقتصادی ترانزیت انرژی کشور را تضعیف می‌کند، بلکه نقش ایران را به عنوان هاب انرژی منطقه حاشیه‌نشین خواهد کرد.
 

قالیباف رئیس مجلس تصریح کرد: از سال 1364 درگیر مباحث لبنان هستم، من با تک‌تک شهدای لبنان دوستی و رفاقت داشتم و اکنون نیز با رزمندگان خط مقدم لبنان ارتباط دارم. ما جبهه مقاومت و لبنان را در بند اول تفاهم‌نامه آوردیم.
به گزارش جماران، رئیس مجلس گفت: در آخرین حمله‌ای که به ضاحیه شد، مذاکرات را متوقف کردم و اعلام کردم؛ امشب رژیم را خواهیم زد.
 محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی در نشست جمعی از نخبگان فرهنگی گفت: در آخرین حمله‌ای که به ضاحیه شد، مذاکرات را متوقف کردم و اعلام کردم؛ «امشب رژیم را خواهیم زد و اگر رژیم پاسخ دهد، کل منطقه را می‌زنیم.»؛ نتیجه این شد که همان شب محاصره را برداشتند.
وی افزود: در حالی که قرار بود طبق تفاهم، 30روزه باز شود؛ وقتی ترامپ توئیت زد که؛ «امشب محاصره و تنگه هرمز با هم باز می‌شود.»، اعلام کردم؛ «اگر ادعای غلط درباره تنگه هرمز اصلاح نشود، حمله را انجام خواهیم داد.»، و ترامپ مجبور شد پست خود را اصلاح کند؛ این نوع مذاکره یعنی مبارزه.
قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی هم‌چنین در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کرد: از سال 1364 درگیر مباحث لبنان هستم، من با تک‌تک شهدای لبنان دوستی و رفاقت داشتم و اکنون نیز با رزمندگان خط مقدم لبنان ارتباط دارم. ما جبهه مقاومت و لبنان را در بند اول تفاهم‌نامه آوردیم.
رئیس مجلس شورای اسلامی ادامه داد: در حالی که در متن 15 ماده‌ای اولیه، آمریکا می‌گفت ایران باید موشکی، هسته‌ای، جبهه مقاومت و تنگه هرمز را کنار بگذارد، ترامپ به رسمیت شناختن جبهه مقاومت را به زبان فارسی امضا کرده است.

انتشار روایت‌های تازه درباره خانواده معصومه ابتکار فرصتی است برای اینکه جامعه ایرانی بار دیگر به واقعه تسخیر سفارت آمریکا از زاویه‌ای متفاوت نگاه کند؛ نه فقط از زاویه شعار‌های سال ۱۳۵۸، بلکه از زاویه پیامد‌های آن در زندگی نسل‌های بعد.
رویداد۲۴: تسخیر سفارت آمریکا در ابتدای انقلاب ایران، که در ادبیات رسمی جمهوری اسلامی از آن با عنوان «تسخیر لانه جاسوسی» یاد می‌شود، یکی از مهم‌ترین و بحث‌برانگیزترین اتفاقات تاریخ جمهوری اسلامی است؛ اتفاقی که در روز‌های نخست، به نظر بسیاری از مردم اقدامی مثبت تلقی می‌شد، چرا که آمریکا را متهم به دخالت‌های منفی در امور ایران می‌کردند. اما با گذشت زمان، نگاه بخش‌هایی از جامعه به آن اتفاق تغییر کرد و واکنش‌های منفی نسبت به اقدامی شکل گرفت که رابطه ایران و آمریکا را برای دهه‌ها، و تا همین امروز، تحت تأثیر قرار داده است.
در میان چهره‌های شناخته‌شده آن ماجرا، نام معصومه ابتکار بیش از دیگران مطرح است. ابتکار که در آن زمان به دلیل تسلط به زبان انگلیسی در میان دانشجویان پیرو خط امام نقش مترجم و سپس سخنگوی آنان را برعهده داشت، بعد‌ها نیز در عرصه سیاسی جمهوری اسلامی به یکی از چهره‌های شناخته‌شده جریان اصلاح‌طلب تبدیل شد. او در دولت محمد خاتمی معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست بود و در دولت‌های بعدی نیز مسئولیت‌های مهمی برعهده گرفت.
در سال‌های بعد، بار‌ها این پرسش مطرح شد که آیا نقش ابتکار در ماجرای سفارت صرفاً به ترجمه محدود بوده است یا فراتر از آن. خود ابتکار نیز در روایت‌های مختلف، از نقش خود به‌عنوان مترجم و سخنگوی دانشجویان سخن گفته است. در مقابل، ویدئو‌ها و روایت‌هایی از آن دوران در فضای عمومی بازنشر شده که منتقدان برای استناد به نقش فعال‌تر او در ماجرای گروگان‌گیری به آنها اشاره می‌کنند. در یکی از این روایت‌ها، از او درباره آمادگی برای استفاده از سلاح علیه آمریکایی‌ها پرسیده می‌شود و پاسخ مثبت منتسب به او، بار دیگر این بحث را در افکار عمومی زنده کرده است.
اما ماجرای معصومه ابتکار فقط به گذشته ختم نمی‌شود. سال‌هاست که حضور پسر او، عیسی هاشمی، در آمریکا و برخورداری او از اقامت این کشور، به موضوعی برای پرسش و انتقاد تبدیل شده است. خود ابتکار در سال‌های گذشته در پاسخ به پرسش‌هایی درباره حضور پسرش در آمریکا گفته بود که او از طریق ویزای دانشجویی به آمریکا رفته است.
در فروردین ۱۴۰۵، وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد اقامت دائم عیسی هاشمی، همسرش مریم طهماسبی و فرزندشان لغو شده و هر سه نفر توسط مأموران فدرال بازداشت شده‌اند تا روند اخراج آنها از آمریکا انجام شود. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این خانواده در سال ۲۰۱۴ وارد آمریکا شده بودند و در سال ۲۰۱۶ اقامت دائم دریافت کرده بودند.
این اتفاق زمانی جنجالی‌تر شد که مریم طهماسبی، عروس معصومه ابتکار، درباره زندگی خود در آمریکا سخن گفت و توضیح داد که هدف آنها این بوده که فرزندشان «زندگی عادی» داشته باشد و خود او و همسرش نیز به کار و تدریس ادامه دهند.
همین نقطه است که یک تناقض قدیمی دوباره در افکار عمومی مطرح می‌شود: چگونه ممکن است کسی که نامش با یکی از مهم‌ترین و ضدآمریکایی‌ترین وقایع تاریخ جمهوری اسلامی گره خورده، خانواده‌ای داشته باشد که زندگی، تحصیل و آینده خود را در آمریکا دنبال کنند؟
این پرسش البته جدید نیست. سال‌ها پیش نیز منتقدان از این می‌پرسیدند که اگر آمریکا کشوری متخاصم و دشمن جمهوری اسلامی است، چرا فرزند برخی از مسئولان و چهره‌های سیاسی جمهوری اسلامی در همان کشور تحصیل یا زندگی می‌کند. درباره عیسی هاشمی نیز همین پرسش بار‌ها از معصومه ابتکار مطرح شده بود و او حضور پسرش در آمریکا را در چارچوب تحصیل و زندگی شخصی او توضیح داده بود.
از سوی دیگر، نام سید محمد هاشمی، همسر معصومه ابتکار، نیز طی سال‌های گذشته در بحث‌های مربوط به واردات بنزین و فعالیت‌های اقتصادی مرتبط با نفت و گاز مطرح شده است؛ اتهاماتی که البته از سوی خود او و ابتکار رد شده‌اند؛ بنابراین آنچه امروز دوباره توجه افکار عمومی را به خود جلب کرده، صرفاً لغو گرین‌کارت یک خانواده نیست؛ مسئله، بازگشت یک سؤال قدیمی درباره دوگانگی میان شعار و سبک زندگی است.
اصلاح‌طلبان سال‌ها تلاش کرده‌اند خود را به‌عنوان جریانی مصلح، عقل‌گرا، واقع‌بین، حامی زندگی و طرفدار تعامل با جهان معرفی کنند. اما از سوی دیگر، منتقدان می‌گویند در میان برخی از چهره‌های همین جریان، رفتار‌هایی دیده شده که با شعار‌های سیاسی آنان فاصله دارد؛ از جمله همین پرسش که چرا فرزندان و اعضای خانواده برخی از مسئولانی که در ادبیات رسمی جمهوری اسلامی آمریکا را دشمن معرفی می‌کنند، خود در آمریکا زندگی می‌کنند.
حالا ماجرای خانواده معصومه ابتکار بار دیگر این تناقض را در برابر افکار عمومی قرار داده است: مادری که نامش با تسخیر سفارت آمریکا و بحران گروگان‌گیری گره خورده و عروسی که برای ادامه زندگی خانواده‌اش در آمریکا سخن می‌گوید.
البته میان مواضع سیاسی یک فرد و انتخاب‌های شخصی فرزندان و اعضای خانواده‌اش الزاماً رابطه مستقیم و ساده‌ای وجود ندارد. اما وقتی یک شخصیت سیاسی خود در یکی از مهم‌ترین وقایع ضدآمریکایی تاریخ معاصر ایران نقش داشته و سال‌ها از آن دفاع کرده است، طبیعی است که زندگی فرزندان و خانواده او در آمریکا به موضوعی برای پرسش عمومی تبدیل شود.
به همین دلیل، انتشار روایت‌های تازه درباره خانواده معصومه ابتکار فرصتی است برای اینکه جامعه ایرانی بار دیگر به واقعه تسخیر سفارت آمریکا از زاویه‌ای متفاوت نگاه کند؛ نه فقط از زاویه شعار‌های سال ۱۳۵۸، بلکه از زاویه پیامد‌های آن در زندگی نسل‌های بعد.
تسخیر سفارت آمریکا قرار بود نماد ایستادگی در برابر آمریکا باشد. اما پنج دهه بعد، یکی از چهره‌های شاخص آن واقعه و خانواده‌اش ناخواسته در مرکز بحثی قرار گرفته‌اند که دقیقاً درباره نسبت میان آمریکاستیزی سیاسی و انتخاب آمریکا به‌عنوان محل زندگی است.
شاید به همین دلیل است که این ماجرا برای بخشی از جامعه فراتر از یک پرونده مهاجرتی یا لغو گرین‌کارت است؛ ماجرایی که بار دیگر افسانه «ما و آنها» را به چالش می‌کشد و این پرسش را پیش روی افکار عمومی می‌گذارد که اگر آمریکا برای مردم ایران «دشمن» بوده، چرا برای برخی از فرزندان همان ساختار، می‌توانسته محل تحصیل، زندگی و ساختن آینده باشد؟
و شاید همین پرسش، مهم‌ترین چیزی باشد که پرونده تازه خانواده معصومه ابتکار دوباره به بحث عمومی درباره تاریخ جمهوری اسلامی بازگردانده است.

 نتانیاهو انگلیس را «جمهوری اسلامی هسته‌ای» نامید؛
تنش دیپلماتیک لندن و تل‌آویو 
اظهارات جنجالی بنیامین نتانیاهو درباره تبدیل شدن انگلیس به «جمهوری اسلامی» با واکنش تند لندن مواجه شد و دولت انگلیس این سخنان را غیرقابل قبول دانست؛ در همین حال، برخی سیاستمداران انگلیسی و اسرائیلی نیز از نخست‌وزیر اسرائیل انتقاد کردند.
 نورنیوز- گروه بین الملل: تنش میان لندن و تل‌آویو پس از آن بروز یافت که نتانیاهو در مصاحبه‌ای با رادیو ارتش رژیم صهیونیستی گفت که مسلمانان «در حال تسخیر انگلیس هستند» و امروز باید انگلیس را «جمهوری اسلامی انگلیس» نامید.
در واکنش به این سخنان یک سخنگوی دولت انگلیس عنوان کرد: «این اظهارنظرها کاملا غیرقابل قبول هستند و ما مخالفت خود را با دولت اسرائیل مطرح کرده‌ایم.» گاوین بارول، عضو مجلس اعیان انگلیس نیز اظهارات نتانیاهو را نمونه‌ای از اسلام‌هراسی آشکار توصیف کرد و خواستار آن شد که دیگر از وی به عنوان «دوست بریتانیا» یاد نشود.
دیوید منسر، سخنگوی دولت صهیونیستی نیز در گفت‌وگویی با رادیو بی‌بی‌سی در تلاش برای کاهش زهر سخنان نتانیاهو برای لندن نشینان گفت: نتانیاهو فقط سخنان فرد دیگری را نقل قول کرده است. او با اشاره به اینکه جی‌دی ونس، معاون ترامپ پیش‌تر«چنین اظهاراتی» مطرح کرده بود، افزود: «او سخنان معاون رئیس‌جمهور آمریکا را نقل می‌کرد.»
نتانیاهو در یک مصاحبه طولانی پادکستی با رادیو ارتش این رژیم بریتانیا را «جمهوری اسلامی بریتانیا» خواند و گفت که این کشور نخستین «جمهوری اسلامی هسته‌ای» خواهد شد.او همچنین در پاسخ به این پرسش که آیا سراسر اروپا نیز به چنین وضعیتی دچار شده است، پاسخ مثبت داد.نخست وزیر رژیم صهیونیستی در این مصاحبه ابتدا از آنچه پوشش خبری «مثبت» راندالف چرچیل، پسر وینستون چرچیل، نخست وزیر اسبق سرشناس انگلیس از جنگ سال ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل خواند تحسین کرده و سپس مدعی شد: «بروید و چنین چیزی را در انگلیس امروز که باید آن را جمهوری اسلامی انگلیس خواند پیدا کنید.»
نتانیاهو در ادامه با کشاندن این بحث به مساله برنامه هسته‌ای ایران و با تکرار تهدیداتش ادعا کرد: «ما داریم اطمینان حاصل می‌کنیم که ایران دومی نباشد.» انگلیس یکی از قدیمی‌ترین متحدان اروپایی رژیم صهیونیستی بوده که در زمان جنگ جنایتکارانه این رژیم علیه نوار غزه به آن انواع کمک‌ها را ارائه کرد.
«آوی دابوش»، یک سیاستمدار مشهور صهیونیست که به عنوان نامزد از سوی حزب دموکرات این رژیم وارد رقابت انتخابات کنست شده نیز به این ادعای نتانیاهو اعتراض کرد و گفت: «این اتفاقی است که وقتی مرتکب شکست وحشتناک دیپلماتیک شوید و نتوانید کشورهای جهان را حامی منافع ما کنید رخ می‌دهد.»چند هفته پیش اندی برنهام، نخست وزیر جدید انگلیس اعلام کرد که در دوره نخست وزیری خود به دنبال اعمال فشار بیشتر بر رژیم صهیونیستی خواهد بود.

دعوای بی بی سی و رئیس جمهوری آمریکا بالا گرفت؛ 
احضار خانواده ترامپ به دادگاه
درگیری حقوقی میان بی‌بی‌سی و دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا، بر سر شکایت ۱۰ میلیارد دلاری ترامپ از این شبکه وارد مرحله تازه‌ای شده و بی‌بی‌سی با درخواست احضار دونالد ترامپ جونیور، ایوانکا ترامپ و جرد کوشنر، خواستار دریافت اسناد و شهادت اعضای خانواده رئیس‌جمهوری ایالات متحده در این پرونده شده است.به گزارش ایرنا از تارنمای سرویس جهانی شبکه خبری بی‌بی‌سی، بی‌بی‌سی در حالی که از خود در برابر شکایت ۱۰ میلیارد دلاری دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، به اتهام افترا دفاع می‌کند، از دادگاه خواسته است اعضای خانواده ترامپ را برای ارائه اسناد و ادای شهادت احضار کند.
اسناد ارائه‌شده به دادگاه نشان می‌دهد نمایندگان تیم حقوقی بی‌بی‌سی در ماه مه(اردیبهشت‌ماه) تلاش کرده‌اند احضاریه‌هایی را به دونالد ترامپ جونیور، پسر ترامپ، ایوانکا ترامپ، دختر او، و جرد کوشنر، دامادش، ابلاغ کنند.